Samoistne siniaki na nogach, które nie mają związku z urazami ani uciskiem, mogą wskazywać na rozwój poważniejszych problemów zdrowotnych. Jakie czynniki mogą prowadzić do pojawienia się tych nagłych siniaków? Jakie badania warto przeprowadzić, aby zidentyfikować ich przyczynę? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w poniższym artykule.
Spis treści
Samoistne siniaki na nogach – przyczyny
Samoistne siniaki na nogach, które pojawiają się bez związku z urazami albo uciskiem, mogą być sygnałem różnych dolegliwości, w tym poważniejszych schorzeń. Do możliwych przyczyn tych siniaków zalicza się na przykład:
- małopłytkowość — siniaki na udach czy w dolnych partiach kończyn dolnych często występują u osób z niską liczbą płytek krwi, co może być wynikiem nadmiernego spożycia alkoholu,
- trombocytopenia — niska liczba płytek prowadzi do zaburzeń krzepnięcia, co zwiększa ryzyko powstawania siniaków,
- niedobory substancji mineralnych — siniaki pojawiające się bez wyraźnej przyczyny mogą być efektem niedoborów żelaza, które najczęściej prowadzą do anemii; w niektórych przypadkach niedobór żelaza może pośrednio wpływać na zaburzenia krzepnięcia i skłonność do siniaków, jednak nie jest to typowa i silna przyczyna samoistnych siniaków,
- niedobory witaminowe — zbyt mała ilość witaminy C (ważnej dla syntezy kolagenu i integralności naczyń krwionośnych) oraz K (istotnej w procesach krzepnięcia), a także A i B12, które mają znaczenie dla zdrowia skóry i układu krwiotwórczego, może pośrednio przyczyniać się do pojawiania się siniaków,
- osłabienie naczyń krwionośnych — drobne siniaki na nogach mogą występować u kobiet podczas menstruacji zwłaszcza w przypadku współistniejących zaburzeń krzepnięcia lub niskiej liczby płytek krwi; u zdrowych kobiet samoistne siniaki związane wyłącznie z cyklem miesiączkowym nie są typowe,
- żylaki — zmiany skórne i przebarwienia, a czasem nagłe siniaki na łydkach mogą pojawić się w przebiegu żylaków, zwłaszcza gdy dojdzie do pęknięcia powierzchownej żyły lub skóry nad żylakiem,
- choroby autoimmunologiczne — mogą one prowadzić do zwiększenia podatności na siniaki w związku z atakiem na układ krwiotwórczy,
- zakrzepica żył głębokich — obecność zakrzepów może wpływać na pojawianie się objawów, takich jak ból i obrzęk, szczególnie w dolnych częściach ciała,
- aktywność fizyczna — osoby prowadzące aktywny tryb życia mogą być bardziej narażone na siniaki z powodu mikrourazów związanych z intensywnymi treningami.
Niestety, przyczyny samoistnych siniaków na nogach nie zawsze są niegroźne, dlatego warto traktować je poważnie. Taki objaw może być oznaką chłoniaka, czyli nowotworu układu limfatycznego. Ta choroba prowadzi do zaburzeń procesów krzepnięcia oraz produkcji krwinek i płytek, co skutkuje większą skłonnością do siniaków. Złośliwe formy choroby mogą prowadzić do zgonu w ciągu kilku tygodni, jeśli leczenie nie zostanie podjęte w odpowiednim czasie. Inne poważne schorzenia, które mogą manifestować się poprzez samoistne siniaki na nogach, to anemia oraz zespół Cushinga. Cukrzyca rzadko bezpośrednio powoduje samoistne siniaki, ale może prowadzić do zmian skórnych i upośledzonego gojenia, co pośrednio może zwiększać ryzyko ich występowania.
Kiedy zauważysz siniaki o niejasnej przyczynie, które nie wynikają z urazów ani ucisków, warto skonsultować się z lekarzem. Specjalista pomoże ustalić przyczynę powstawania siniaków oraz zaproponuje odpowiednią terapię. Po rozpoczęciu leczenia, aby zakupić kolejne opakowania leków, nie zawsze jest konieczna ponowna wizyta w gabinecie — w niektórych sytuacjach można skorzystać z e-recepty.
Trombocytopenia i skazy krwotoczne – przyczyny samoistnych siniaków
Trombocytopenia, znana również jako małopłytkowość, oraz skazy krwotoczne obejmują zaburzenia krzepnięcia krwi, które mogą powodować powstawanie samoistnych siniaków. Trombocytopenia objawia się niskim poziomem płytek krwi, co istotnie wpływa na zdolność organizmu do zatrzymywania krwawień. Płytki krwi pełnią kluczową funkcję w procesie krzepnięcia, dlatego ich niedobór może prowadzić do łatwiejszego powstawania siniaków, nawet w wyniku minimalnych urazów.
Mechanizm, który odpowiada za pojawianie się siniaków w kontekście trombocytopenii i innych skaz krwotocznych, związany jest z niewystarczającym uszczelnieniem naczyń krwionośnych w obszarach mikrouszkodzeń. W efekcie krew wydostaje się z naczyń, tworząc na skórze widoczne zmiany. Warto podkreślić, że niektóre schorzenia układu krwiotwórczego, takie jak białaczka czy zespół mielodysplastyczny, mogą sprzyjać rozwojowi trombocytopenii. W takich przypadkach, obok siniaków, mogą występować również inne symptomy, jak ogólne osłabienie, bladość skóry czy większa podatność na infekcje.
Kiedy samoistne siniaki zaczynają występować z większą częstotliwością, kluczowe jest, aby skonsultować się z lekarzem. Specjalista może zlecić wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych, w tym morfologii krwi, aby określić liczbę płytek oraz zidentyfikować ewentualne nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu krwiotwórczego. Wczesna diagnoza i odpowiednia terapia mogą pomóc w zarządzaniu tymi dolegliwościami oraz zapobiec poważniejszym problemom zdrowotnym.
Wpływ niedoboru witamin A i B12 na powstawanie siniaków
Niedobór witamin A i B12 odgrywa pewną rolę w pojawianiu się samoistnych siniaków na nogach, co związane jest z ich funkcjami w organizmie. Witamina A jest ważna dla zachowania integralności naczyń krwionośnych i zdrowia skóry, jednak jej niedobór rzadko bezpośrednio prowadzi do siniaków. Jej brak może osłabiać strukturę naczyń i skóry, co pośrednio zwiększa podatność na uszkodzenia oraz mikrouszkodzenia, a w konsekwencji może przyczyniać się do powstawania siniaków.
Analogicznie, niedobór witaminy B12 podnosi ryzyko wystąpienia siniaków, mając wpływ na produkcję krwinek czerwonych oraz ogólny stan układu krwiotwórczego. Niewystarczająca ilość tej witaminy skutkuje zmniejszoną produkcją zdrowych erytrocytów, co może prowadzić do anemii megaloblastycznej. Oprócz siniaków mogą pojawić się również inne objawy, takie jak osłabienie, bladość skóry, zawroty głowy czy trudności z koncentracją.
Rozpoznanie niedoboru witamin A i B12 opiera się na dokładnej obserwacji symptomów. W przypadku niedoboru witaminy A mogą wystąpić pogorszenie jakości skóry, zmniejszona odporność na infekcje oraz uczucie zmęczenia. Z kolei niedobór witaminy B12 może objawiać się mrowieniem w kończynach, zaburzeniami równowagi oraz wahaniami nastroju. Suplementacja witaminowa, po konsultacji z lekarzem, może być pomocnym sposobem zapobiegania tym niedoborom, a co za tym idzie — ich potencjalnym skutkom.
Choroby autoimmunologiczne zwiększające skłonność do siniaków
Choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń rumieniowaty układowy oraz reumatoidalne zapalenie stawów, mogą w znaczący sposób zwiększać podatność na siniaki. Mechanizmy związane z tymi schorzeniami polegają na tym, że układ odpornościowy zaczyna atakować własne tkanki, co prowadzi do uszkodzeń naczyń krwionośnych oraz powstawania siniaków.
Toczeń rumieniowaty układowy może wywoływać zapalenie naczyń krwionośnych, co z kolei sprawia, że stają się one bardziej kruche i podatne na mikrouszkodzenia. Z kolei reumatoidalne zapalenie stawów również ma negatywny wpływ na stan naczyń krwionośnych, co sprzyja nadmiernemu krwawieniu oraz powstawaniu siniaków. U pacjentów z tymi dolegliwościami często obserwuje się nie tylko siniaki, ale także inne objawy, takie jak bóle stawów, chroniczne zmęczenie czy wysypki skórne.
Mechanizm powstawania siniaków w kontekście chorób autoimmunologicznych jest związany z reakcją zapalną organizmu. Ta reakcja skutkuje wyciekiem krwi z uszkodzonych naczyń do otaczających tkanek, co prowadzi do powstawania widocznych, lokalnych krwiaków. Ważne jest również, aby zauważyć, że niektóre schorzenia układu krwiotwórczego, które są rezultatem procesów autoimmunologicznych, mogą także sprzyjać występowaniu siniaków. Dlatego, gdy na ciele nagle pojawią się siniaki o nieznanym pochodzeniu, istotne jest, aby skonsultować się z lekarzem. Odpowiednia diagnoza oraz ewentualne leczenie są w takim przypadku kluczowe.
Zakrzepica żył głębokich przy objawie siniaków z bólem i obrzękiem
Zakrzepica żył głębokich to poważne schorzenie, które może objawiać się nie tylko obecnością bólu i obrzęku. To stan, w którym w głębokich żyłach powstają zakrzepy, najczęściej w kończynach dolnych. Tworzenie się tych skrzeplin prowadzi do zaburzeń krążenia krwi, co skutkuje pojawieniem się bolesnych obrzęków w nogach, którym może towarzyszyć zmiana zabarwienia skóry przypominająca siniaki, choć typowe siniaki nie są klasycznym objawem zakrzepicy.
Do objawów towarzyszących zakrzepicy żył głębokich zaliczamy między innymi:
- ból i tkliwość — zazwyczaj nasilenie bólu występuje podczas chodzenia lub stania,
- obrzęk — zazwyczaj jednostronny, obejmujący łydkę lub całą nogę,
- zmiana koloru skóry — w okolicy zakrzepu skóra może przybierać czerwony lub sinawy odcień,
- uczucie ciepła w dotkniętym obszarze,
- zwiększona wrażliwość na dotyk.
Kiedy warto zgłosić się na pilną konsultację? Jeśli nagle wystąpią powyższe objawy, szczególnie w połączeniu z dusznością, bólem w klatce piersiowej czy kaszlem z krwią, konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska. Takie symptomy mogą sugerować zagrażającą życiu zatorowość płucną, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.
Samoistne siniaki u osób aktywnych fizycznie – przyczyny i zapobieganie
Samoistne siniaki mogą występować z większą częstotliwością u osób aktywnych, które regularnie uprawiają sport lub prowadzą intensywny styl życia. Chociaż najczęściej ich obecność wynika z mikrourazów, czasami mogą one stanowić sygnał ukrytych problemów zdrowotnych. Dlatego tak istotne jest zrozumienie potencjalnych przyczyn ich występowania oraz wdrożenie odpowiednich metod zapobiegawczych.
Osoby trenujące sporty kontaktowe, takie jak piłka nożna, koszykówka czy sztuki walki, mogą być szczególnie narażone na powstawanie siniaków w wyniku częstych uderzeń i upadków. Z kolei biegacze i miłośnicy siłowni mogą doświadczać siniaków wskutek przeciążeń związanych z intensywnymi treningami. Niezależnie od wybranej dyscypliny, stosowanie ochraniaczy oraz odpowiedniego obuwia sportowego może zmniejszać ryzyko mikrourazów i urazów mechanicznych, choć bezpośrednie dowody na redukcję siniaków są ograniczone. Ważne jest także dbanie o regenerację organizmu.
- Ochrona kończyn — stosowanie ochraniaczy oraz opasek kompresyjnych może zmniejszyć ryzyko mikrourazów i urazów mechanicznych, a tym samym powstawania samoistnych siniaków, choć bezpośrednie dowody na redukcję siniaków są ograniczone. Warto również korzystać z odpowiedniego obuwia sportowego, które zapewnia stabilizację oraz amortyzację stóp.
- Regeneracja — odpoczynek i przerwy między treningami są kluczowe w zapobieganiu urazom i przetrenowaniu, co sprzyja odbudowie tkanek i może zmniejszać ryzyko przeciążeń. Techniki relaksacyjne, takie jak masaże, mogą wspierać procesy regeneracyjne i łagodzić ból mięśniowy, natomiast rola rozciągania w zapobieganiu urazom i siniakom jest niejednoznaczna.
- Domowe sposoby — w przypadku wystąpienia siniaków pomocne mogą okazać się domowe metody łagodzenia objawów, takie jak zimne okłady czy stosowanie arniki, która wykazuje umiarkowane właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne w niektórych badaniach, choć dowody na jej skuteczność są zmienne.
Zdrowa dieta, bogata w witaminy i minerały, takie jak witaminy C i K, może wspierać prawidłową strukturę naczyń krwionośnych i procesy krzepnięcia, co jest szczególnie istotne w przypadku niedoborów tych składników. U osób z prawidłową dietą dodatkowa suplementacja nie zawsze ograniczy ryzyko siniaków. Jeśli siniaki pojawiają się bez wyraźnej przyczyny, warto zasięgnąć porady lekarza, aby wykluczyć możliwość poważniejszych schorzeń.
Samoistne siniaki na nogach a leki
Co jeszcze może wpływać na pojawienie się siniaków na nogach? Jakie czynniki przyczyniają się do występowania tych zmian? Okazuje się, że za powstawanie siniaków mogą odpowiadać niektóre leki. Mowa tu o preparatach, takich jak:
- ibuprofen (w przypadku zażycia leku bardzo rzadko mogą wystąpić niepożądane objawy, takie jak siniaki, wybroczyny czy plamica),
- leki rozrzedzające krew (np. warfaryna — zwiększona wrażliwość na siniaki lub tendencja do ich występowania podczas terapii warfaryną, jak również pojawienie się czerwonych lub fioletowych plam na skórze, które mogą przypominać siniaki, powinny skłonić do natychmiastowego kontaktu z lekarzem),
- niektóre leki stosowane w onkologii (np. metotreksat — niewyjaśnione krwawienia, w tym krwawe wymioty, lub powstawanie siniaków podczas terapii tym środkiem powinno być powodem natychmiastowej konsultacji lekarskiej).
Preparaty te mogą wpływać na działanie układu krzepnięcia krwi, a w niektórych sytuacjach prowadzić do trombocytopenii, czyli małopłytkowości. To schorzenie objawia się obniżoną liczbą płytek krwi, co zwiększa ryzyko wystąpienia siniaków, nawet w wyniku minimalnych urazów. Warto pamiętać, że trombocytopenia może być skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków, co jest szczególnie istotne zwłaszcza podczas dłuższej terapii.
Szczególną ostrożność powinny zachować osoby, zwłaszcza dzieci, które przyjmują leki mogące wpływać na krzepnięcie krwi. Konsultacja z pediatrą pozwoli na odpowiednie monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych oraz dostosowanie planu leczenia do indywidualnych potrzeb najmłodszych pacjentów.
Kiedy skonsultować się z pediatrą przy samoistnych siniakach u dzieci
Kiedy u dziecka pojawiają się samoistne siniaki, które nie są rezultatem urazów ani ucisku, niezwykle istotne jest jak najszybsze skonsultowanie się z pediatrą. Tego typu objawy mogą wskazywać na poważniejsze problemy zdrowotne, które wymagają natychmiastowej diagnostyki i fachowej interwencji.
Podstawowe badania diagnostyczne, które lekarz dziecięcy może zalecić dla wykluczenia ewentualnych schorzeń, obejmują morfologię krwi. To badanie umożliwia ocenę liczby płytek krwi oraz innych parametrów związanych z krwiotworzeniem. Jest to kluczowy element w identyfikacji ewentualnych nieprawidłowości, takich jak małopłytkowość czy anemia, które mogą zwiększać podatność na siniaki.
W dodatkowych testach pediatra może zlecić badania układu krzepnięcia. Te testy mają na celu ocenę zdolności krwi do skutecznego krzepnięcia. Jeśli istnieje podejrzenie chorób autoimmunologicznych lub genetycznych, lekarz może także zlecić badania immunologiczne oraz badania genetyczne. Te analizy są niezbędne, aby dokładniej określić przyczynę problemu.
Wczesna diagnoza oraz odpowiednie leczenie są kluczowe dla zdrowia dziecka. Dlatego nie należy zwlekać z wizytą u specjalisty, gdy zauważymy nieuzasadnione pojawianie się siniaków. Odpowiednia diagnostyka pozwala na szybkie podjęcie działań, co może zapobiec rozwojowi poważniejszych problemów zdrowotnych.
Samoistne siniaki na nogach i inne objawy
Co mogą oznaczać siniaki na nogach, gdy towarzyszą im nietypowe objawy? Oto niektóre z potencjalnych przyczyn:
Priorytetowa obsługa- Historia wizyt
- Prostsze składanie zamówień
- Krok 1
- Krok 2
- Krok 3
- duże, fioletowe siniaki, które pojawiają się wraz z takimi symptomami jak bladość skóry, dreszcze, gorączka, skrajne zmęczenie oraz przyspieszone oddychanie, mogą wskazywać na powikłania infekcji, w tym sepsę; w diagnostyce tej choroby pomocne mogą okazać się m.in. posiew krwi z antybiogramem, pomiar stężenia kreatyniny, analiza aktywności enzymów wątrobowych, gazometria krwi tętniczej, jonogram oraz badania poziomu bilirubiny,
- samoistne siniaki na nogach, połączone z obrzękiem oraz krwawieniami z dziąseł i nosa, a w bardziej zaawansowanych przypadkach z wodobrzuszem i żółtaczką, mogą sygnalizować pierwotną marskość wątroby, a kiedy istnieje podejrzenie, że zaburzenia funkcjonowania wątroby odpowiadają za te objawy, rozpoznanie można postawić na podstawie prób wątrobowych, przy czym leczeniem zajmuje się hepatolog,
- pojawiające się nieoczekiwanie siniaki, oprócz bladości skóry, braku apetytu, skłonności do infekcji oraz ogólnego osłabienia, mogą wskazywać na anemię, czyli niedokrwistość, a potwierdzeniem mogą być badania krwi, takie jak morfologia oraz oznaczenie poziomu żelaza w surowicy; jednak samoistne siniaki częściej wynikają z zaburzeń płytek lub krzepnięcia niż z izolowanej anemii; leczeniem anemii zajmuje się lekarz hematolog,
- siniaki, które występują nie tylko na nogach, ale również pod oczami, w połączeniu z brakiem apetytu, nadmiernym zmęczeniem, bólami głowy, zaburzeniami mikcji, nadciśnieniem, bezsennością oraz świądem skóry, mogą sugerować niewydolność nerek; w takim przypadku warto skonsultować się z nefrologiem, a pomocne badania diagnostyczne to analiza fizykochemiczna moczu oraz badania obrazowe, na przykład USG nerek,
- małe siniaki na udach, wybroczyny, nawracające infekcje, przewlekłe zmęczenie, bóle kości, częste krwawienia z nosa, wzmożona potliwość oraz blada cera mogą świadczyć o białaczce, a w celu potwierdzenia lub wykluczenia tego stanu stosuje się morfologię krwi z rozmazem, badania biochemiczne, ocenę układu krzepnięcia oraz badania obrazowe, na przykład RTG klatki piersiowej czy USG jamy brzusznej, przy czym leczenie białaczki prowadzi hematolog,
- ścieńczenie skóry, zwiększona podatność na urazy, spowolnione gojenie się ran, trądzik, przyrost masy ciała oraz zmiany w nastroju mogą wskazywać na zespół Cushinga, w takim przypadku pacjent powinien być pod opieką lekarza endokrynologa, a pomocne badania diagnostyczne obejmują pomiar stężenia ACTH w osoczu, test hamowania z 8 mg deksametazonu, test stymulacyjny z CRH oraz badania obrazowe, takie jak MR przysadki mózgowej czy nadnerczy,
- podskórne zmiany, wodobrzusze, obrzęki kończyn, siniaki oraz krwawienia mogą sugerować obecność choroby nowotworowej układu limfatycznego, takiej jak chłoniak; objawy te są niespecyficzne i wymagają diagnostyki hematologicznej lub onkologicznej,
- zwiększona skłonność do siniaków, wolne gojenie się ran, apatia, drażliwość, senność oraz zmęczenie mogą być objawami rozwijającej się cukrzycy, w takiej sytuacji warto udać się do diabetologa, który przeprowadzi odpowiednie badania diagnostyczne, takie jak oznaczenie stężenia glukozy w osoczu i moczu, doustny test tolerancji glukozy (OGTT) oraz oznaczenie hemoglobiny glikowanej, a w przypadku zdiagnozowania cukrzycy specjalista zaproponuje odpowiednie leczenie; należy jednak pamiętać, że zwiększona skłonność do siniaków nie jest typowym wczesnym objawem cukrzycy,
- zakrzepica żył głębokich jest poważnym stanem, w którym mogą występować ból i obrzęk nóg, a zakrzepy w głębokich żyłach mogą wpływać negatywnie na krążenie, powodując bolesne obrzęki i zmiany zabarwienia skóry, które mogą przypominać siniaki, choć typowe siniaki nie są klasycznym objawem zakrzepicy,
- choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń rumieniowaty układowy, mogą prowadzić do powstawania siniaków na skutek ataku układu odpornościowego na własne tkanki, co zwiększa kruchość naczyń krwionośnych,
- skazy krwotoczne, takie jak choroba von Willebranda, mogą objawiać się siniakami w wyniku problemów z krzepnięciem krwi.
Czy samoistne siniaki na nogach mogą być dziedziczne?
Niektóre przyczyny samoistnych siniaków na nogach mogą mieć charakter dziedziczny. Istnieje wiele schorzeń, które przyczyniają się do ich pojawiania się i są uwarunkowane genetycznie. Poniżej przedstawiamy kilka z nich:
- choroba Gauchera — to schorzenie, które polega na gromadzeniu się związków tłuszczowych w wątrobie oraz śledzionie, a jednym z jego objawów jest małopłytkowość, co zwiększa tendencję do powstawania siniaków. Inne istotne symptomy to powiększenie wątroby i śledziony, osłabienie struktury kości, anemia, ogólne zmęczenie, bóle mięśniowo-stawowe oraz zaburzenia poznawcze,
- choroba Schönleina-Henocha (znana również jako plamica Schönleina-Henocha lub zapalenie naczyń związane z IgA) — w tym przypadku dochodzi do odkładania się komórek układu odpornościowego w ścianach małych naczyń krwionośnych. Przyczyny schorzenia pozostają nieznane, jednak uważa się, że są związane z nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na różne czynniki chorobotwórcze. Charakterystyczne objawy to wysypki skórne (początkowo przypominające pokrzywkę, a później przekształcające się w plamy rumieniowe lub czerwone guzki oraz wybroczyny), bóle stawowe, bóle brzucha oraz krwawienia z dróg moczowych,
- choroba von Willebranda — to dziedziczna skaza krwotoczna, prowadząca do zaburzeń krzepnięcia krwi, które objawiają się siniakami. Inne istotne symptomy mogą obejmować częste lub przedłużające się krwawienia z nosa, obfite miesiączki oraz nasilone krwawienia po zabiegach lub po zażyciu niektórych leków,
- hemofilia — to wrodzony brak lub niedobór czynników krzepnięcia krwi, który skutkuje zwiększoną częstością krwawień oraz wydłużonym czasem ich trwania. Może to prowadzić do powstawania siniaków i krwiomoczu; charakterystyczne dla hemofilii są przedłużone krwawienia, wylewy do stawów i mięśni oraz krwiomocz, natomiast siniaki na stopach nie są specyficznym objawem tego schorzenia,
- zespół Bernarda-Souliera — to rzadkie, wrodzone zaburzenie krzepnięcia krwi, objawiające się częstymi krwawieniami z naczyń krwionośnych oraz zwiększoną tendencją do powstawania siniaków,
- zespół Ehlersa-Danlosa — to grupa dziedzicznych schorzeń, które prowadzą do zwiększonej skłonności do siniaków. Objawy mogą obejmować również nadmierną ruchomość stawów, bóle stawowe, ostre krwawienia z przewodu pokarmowego oraz nagłe objawy ze strony serca, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej,
- zespół Gardnera — to genetycznie uwarunkowana choroba, która przyczynia się do występowania licznych polipów w jelicie grubym, co może prowadzić do krwawień z przewodu pokarmowego,
- zespół Marfana — to genetyczna choroba tkanki łącznej, której objawy obejmują nadmierny wzrost, wydłużone kończyny oraz bardzo szczupłą sylwetkę; łatwe siniaczenie nie jest typowym objawem tego zespołu.
W diagnostyce tych chorób genetycznych pomocne mogą być badania genetyczne. Medycyna ident