Ból łechtaczki to problem, z którym zmaga się wiele kobiet. Co dokładnie oznacza ból łechtaczki przy dotyku? W niniejszym artykule zapoznasz się z istotą bólu łechtaczki, z możliwymi jego przyczynami oraz najskuteczniejszymi metodami leczenia.
Spis treści
Ból łechtaczki – jak zlokalizować źródło bólu?
Bóle łechtaczki to problem, z którym zmaga się wiele kobiet, a dolegliwości te ściśle wiążą się z układem płciowym. Aby skutecznie zidentyfikować źródło bólu, warto rozpocząć od szczegółowego zbadania objawów oraz okoliczności, w jakich się one pojawiają. Niezbędna będzie także konsultacja z lekarzem ginekologiem lub urologiem. Specjalista przeprowadzi dokładne badania pacjentki, takie jak badania krwi, badania wymazowe oraz badanie ginekologiczne. Podjęcie takich działań pomoże w ustaleniu przyczyny bólu. Dodatkowo konsultacje online mogą umożliwić szybsze uzyskanie potrzebnych informacji, a lekarz będzie mógł wypisać receptę na leki antykoncepcyjne, które zawierają niezbędne hormony.
Warto również zwrócić uwagę na towarzyszące objawy, takie jak swędzenie warg sromowych, pieczenie, zaczerwienienie czy mikrouszkodzenia naskórka, które mogą wskazywać na infekcje lub inne problemy zdrowotne wymagające konsultacji ginekologicznej.
Aby skuteczniej zlokalizować źródło bólu łechtaczki, warto wziąć pod uwagę kilka wskazówek:
- sprawdź, czy ból występuje wyłącznie w rejonie łechtaczki, czy promieniuje również na inne partie ciała, takie jak pochwa, dolna część brzucha lub plecy,
- określ rodzaj odczuwanego bólu: czy jest to kłucie, pieczenie, czy może obrzęk w okolicach łechtaczki,
- zastanów się, w jakich okolicznościach ból się pojawia; czy odczuwasz go po stosunku, podczas oddawania moczu lub przy dłuższym siedzeniu,
- zwróć uwagę, czy ból występuje regularnie, czy raczej sporadycznie.
Towarzyszące objawy: świąd, pieczenie i zaczerwienienie
Ból łechtaczki często idzie w parze z innymi dolegliwościami, takimi jak świąd, pieczenie oraz zaczerwienienie skóry. Te symptomy mogą być spowodowane różnorodnymi czynnikami, w tym infekcjami, stanami zapalnymi czy reakcjami alergicznymi.
Świąd i pieczenie w okolicy intymnej mogą wskazywać na obecność infekcji układu moczowo-płciowego, takich jak grzybica czy bakteryjne zapalenie pochwy. Z kolei zaczerwienienie często stanowi rezultat stanu zapalnego lub reakcji alergicznej, mogącej być wywołanej przez kosmetyki do higieny osobistej lub niewłaściwie dobraną bieliznę. Dodatkowo towarzyszące swędzenie warg sromowych może prowadzić do mikrouszkodzeń naskórka, co z kolei nasila odczuwany dyskomfort oraz ból.
W przypadku pojawienia się tych symptomów niezwykle ważne jest szybkie zidentyfikowanie ich przyczyny poprzez konsultację z lekarzem. Specjalista może zlecić odpowiednie badania, które pomogą ustalić źródło problemu, a następnie zaproponować odpowiednie leczenie. Nie mniej istotne jest również zwracanie uwagi na stosowane produkty pielęgnacyjne, aby unikać tych, które mogą powodować podrażnienia lub reakcje alergiczne.
Diagnostyka i możliwe powikłania nieleczonego bólu łechtaczki
Diagnostyka bólu łechtaczki odgrywa kluczową rolę w ustaleniu przyczyny dolegliwości oraz w planowaniu odpowiedniego leczenia. Proces diagnozy rozpoczyna się od konsultacji ginekologicznej, podczas której lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad oraz analizuje objawy i ich kontekst. Ważne są także różnorodne badania, takie jak badanie ginekologiczne, które pozwala na wnikliwą ocenę stanu narządów płciowych.
Aby uzyskać dokładniejsze rezultaty, warto również wykonać badania krwi. Dzięki nim można wykryć stany zapalne, zaburzenia hormonalne bądź inne nieprawidłowości. Ponadto badania wymazowe z pochwy i sromu są nieocenione w identyfikacji ewentualnych infekcji bakteryjnych, wirusowych oraz grzybiczych, które mogą być źródłem bólu.
Nieleczona przyczyna bólu łechtaczki, taka jak infekcja lub przewlekły stan zapalny, może prowadzić do powikłań, takich jak przewlekły ból, zmiany skórne w okolicy intymnej czy rozprzestrzenianie się infekcji na inne obszary układu moczowo-płciowego. Ryzyko i rodzaj powikłań zależą od przyczyny bólu oraz wdrożonego leczenia.
Innym poważnym powikłaniem jest ryzyko rozprzestrzeniania się infekcji na inne obszary układu moczowo-płciowego. Może to skutkować poważniejszymi problemami zdrowotnymi, na przykład infekcjami nerek czy przewlekłym zapaleniem pęcherza. Dlatego tak istotne jest, aby nie bagatelizować bólu łechtaczki i jak najszybciej zasięgnąć porady lekarskiej. Wczesna diagnoza oraz leczenie są kluczowe, by uniknąć poważnych komplikacji.
Ból łechtaczki – przyczyny
Ból łechtaczki może wynikać z wielu różnych przyczyn. Poniżej przedstawiamy niektóre z nich:
- Infekcje układu moczowo-płciowego: Wszelkie infekcje dróg moczowych, bakteryjne zapalenie pochwy, zapalenie sromu oraz choroby przenoszone drogą płciową mogą prowadzić do odczuwania bólu łechtaczki.
- Przerost łechtaczki: To zaburzenie hormonalne, które może być wrodzone lub nabyte, sprawia, że powiększona łechtaczka staje się bardziej podatna na podrażnienia. Zaleca się przeprowadzenie badań hormonalnych, aby zdiagnozować ewentualne problemy.
- Problemy hormonalne: Zmiany hormonalne, takie jak te występujące w czasie menopauzy, mogą wpływać na tkanki sromu i pochwy, prowadząc do suchości i dyskomfortu, a w niektórych przypadkach także do bólu w okolicy łechtaczki. W zespole policystycznych jajników (PCOS) nadmiar androgenów może prowadzić do zmian anatomicznych, jednak ból łechtaczki nie jest typowym objawem u wszystkich chorych i zależy od indywidualnych zmian tkankowych.
- Brak nawilżenia: Niedostateczne nawilżenie podczas stosunku może prowadzić do otarć, a w rezultacie dyskomfortu i bólu.
- Stosowanie niewłaściwych kosmetyków do higieny intymnej: Niektóre płyny i żele mogą wywoływać reakcje alergiczne lub zakłócać naturalne pH, co skutkuje bólem.
- Endometrioza: W tym stanie tkanka przypominająca wyściółkę macicy rozwija się poza nią, co również może przyczyniać się do bólu w obrębie miednicy.
- Wulwodynia: Przewlekły ból w regionie sromu, nierzadko obejmujący również łechtaczkę, który nie ma jednoznacznej przyczyny.
- Liszaj twardzinowy: Choroba skóry prowadząca do bliznowacenia i bólu w okolicy łechtaczki.
- Zakażenia wirusowe i pasożytnicze: Różne wirusy, w tym HPV i HSV, a także pasożyty, takie jak rzęsistkowica, mogą być źródłem bólu.
- Żylaki sromu: Rozszerzone żyły w regionie sromu mogą powodować ból, szczególnie u kobiet w ciąży.
- Ropień Bartholina: Zablokowanie gruczołu Bartholina prowadzi do bolesnego obrzęku i rozwoju infekcji w okolicy warg sromowych.
- Dyspareunia: Odczuwany ból podczas stosunku, który może obejmować również obszar łechtaczki.
- Mikrouszkodzenia: Niewielkie uszkodzenia naskórka mogą skutkować dyskomfortem oraz bólem w okolicy łechtaczki.
- Alergie skórne: Reakcje alergiczne na detergenty, bieliznę czy lateks mogą prowadzić do bolesnych odczuć.
- Nadmierna masturbacja: Intensywna lub częsta stymulacja mechaniczna może powodować przejściowe podrażnienia, otarcia, nadwrażliwość lub obrzęk okolicy łechtaczki. Używanie niewystarczającego poślizgu lub ostrych przedmiotów zwiększa ryzyko uszkodzeń i infekcji. Trwałe uszkodzenia są rzadkie, a przy utrzymującym się bólu należy skonsultować się z lekarzem.
- Klitoromegalia i przerost idiopatyczny: Zwiększenie rozmiaru łechtaczki, spowodowane zaburzeniami hormonalnymi (np. nadmiar androgenów) lub rzadziej idiopatyczne, może prowadzić do zwiększonej wrażliwości i ryzyka mechanicznego urazu. Przed rozważeniem leczenia chirurgicznego konieczna jest ocena hormonalna, a decyzja o zabiegu wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści.
- Inne przyczyny: Takie jak zespół przetrwałego pobudzenia seksualnego, pochwica oraz zaburzenia emocjonalne i nerwowe mogą również powodować ból.
W celu prawidłowej diagnozy przyczyn bólu łechtaczki kluczowe są badania, w tym badania ginekologiczne, badania krwi oraz wymazy. Ignorowanie tych dolegliwości może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przewlekły ból, zmiany skórne czy rozprzestrzenienie się infekcji na inne obszary układu moczowo-płciowego.
Endometrioza jako źródło bólu łechtaczki
Endometrioza to przewlekła przypadłość, która może przyczyniać się do odczuwania bólu w rejonie miednicy i sromu. Do sytuacji tej dochodzi, gdy tkanka, przypominająca błonę śluzową macicy, zaczyna rozwijać się poza jej naturalnym miejscem. Tego rodzaju zmiany prowadzą do bólu miednicy oraz dyspareunii. Objawy endometriozy najczęściej obejmują silny ból w trakcie stosunku, a także przewlekły dyskomfort w obrębie miednicy. U niektórych kobiet mogą pojawiać się także objawy takie jak pieczenie czy kłucie, zwłaszcza gdy dochodzi do podrażnienia nerwów lub współistniejących zaburzeń bólowych.
W kontekście dyspareunii, ból związany z endometriozą jest szczególnie uciążliwy i ma znaczący wpływ na jakość życia kobiet. Często towarzyszy mu uczucie palenia lub przenikającego bólu zarówno podczas, jak i po stosunku, co nie tylko ogranicza aktywność seksualną, ale również może prowadzić do frustracji emocjonalnej. Ponadto endometrioza może wywoływać ból w dolnej części brzucha, co nasila dolegliwości odczuwane w pobliżu sromu.
Aby skutecznie zająć się objawami endometriozy, warto skonsultować się z lekarzem specjalistą. Taki fachowiec może zasugerować odpowiednie metody terapeutyczne, takie jak terapia hormonalna bądź zabiegi chirurgiczne. Wczesna diagnoza oraz właściwe leczenie mogą złagodzić ból i poprawić jakość życia pacjentki.
Wulwodynia – przewlekły neuropatyczny ból sromu
Wulwodynia to przewlekły ból neuropatyczny, którego doświadczają kobiety w okolicach sromu, w tym także łechtaczki. Choć przyczyny tego schorzenia wciąż pozostają w dużej mierze zagadką, jego wpływ na życie pacjentek jest znaczący. Wulwodynia może obniżać jakość życia, negatywnie oddziałując na samopoczucie oraz komfort seksualny. Osoby borykające się z tą dolegliwością często skarżą się na intensywne pieczenie, nadwrażliwość, a także mrowienie czy drętwienie w rejonach intymnych.
Kobiety z wulwodynią mogą odczuwać ból, mimo że nie występują żadne widoczne zmiany patologiczne ani infekcje. Objawy są często wywoływane przez różne czynniki, takie jak dotyk, siedzenie czy uprawianie aktywności fizycznej. To prowadzi do trudności w codziennym funkcjonowaniu. Zrozumienie oraz prawidłowa diagnoza tej przypadłości są kluczowe, aby można było wdrożyć metody leczenia i tym samym poprawić komfort życia pacjentek.
Liszaj twardzinowy sromu: objawy i leczenie
Liszaj twardzinowy sromu to przewlekła choroba skóry, która może wywoływać znaczący dyskomfort w okolicach intymnych. Schorzenie to skutkuje ścieńczeniem nabłonka, co objawia się m.in. zaczerwienieniem, intensywnym świądem oraz bólem łechtaczki i warg sromowych. Kobiety, które cierpią z powodu tej dolegliwości, często doświadczają intensywnego swędzenia warg sromowych, co znacząco wpływa na ich codzienną jakość życia.
W terapii liszaja twardzinowego sromu najczęściej wykorzystywane są sterydy stosowane miejscowo. Te preparaty przynoszą ulgę, przywracając pacjentkom komfort. Alternatywą może być również fototerapia, która jest rozważana w przypadku tych pacjentek, które nie reagują na inne metody leczenia, jednak jej skuteczność w tym schorzeniu nie została jednoznacznie potwierdzona. Równie istotne jest stałe monitorowanie zmian skórnych przez lekarza specjalistę, co umożliwia zapobieganie potencjalnym powikłaniom oraz dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb każdej pacjentki.
Grzybicze i bakteryjne zakażenia pochwy
Grzybicze oraz bakteryjne zakażenia pochwy są powszechnymi problemami zdrowotnymi, które mogą prowadzić do szeregu uciążliwych dolegliwości. Grzybica pochwy, znana również jako kandydoza, wynika z nadmiernego rozwoju drożdżaków należących do rodzaju Candida. Główne objawy tego schorzenia to intensywny świąd, pieczenie oraz białe, serowate upławy. Natomiast bakteryjna waginoza to zaburzenie równowagi mikroflory pochwy, objawiające się wodnistymi, szarymi upławami o nieprzyjemnym zapachu, a także uczuciem pieczenia i swędzenia. W obu przypadkach ból w okolicach łechtaczki również może się pojawić, choć nie jest to typowy objaw bakteryjnej waginozy.
Diagnostyka tych zakażeń opiera się na przeprowadzeniu badań wymazowych z pochwy. Takie analizy umożliwiają precyzyjne określenie rodzaju infekcji, a lekarz na tej podstawie dobiera odpowiednie leczenie miejscowe. W przypadku grzybicy pochwy najczęściej zaleca się leki przeciwgrzybicze, takie jak kremy czy globulki dopochwowe. Z kolei leczenie bakteryjnej waginozy obejmuje stosowanie antybiotyków, które mogą działać miejscowo lub ogólnie, w zależności od stopnia zaawansowania infekcji.
Zakażenia HPV i HSV: zmiany skórne wokół łechtaczki
Wirusy HPV (ludzki wirus brodawczaka) oraz HSV (wirus opryszczki zwykłej) mogą prowadzić do wystąpienia zmian skórnych w okolicach łechtaczki, które wywołują spory dyskomfort. Zmiany te zazwyczaj przejawiają się jako drobne pęcherzyki, brodawki czy owrzodzenia. Tego typu dolegliwości mogą negatywnie wpływać na codzienne funkcjonowanie oraz stan ogólnego samopoczucia.
Objawy związane z zakażeniem wirusami HPV i HSV obejmują intensywne pieczenie, swędzenie oraz bolesne owrzodzenia. Symptomy te często nasilają się podczas kontaktu ze substancjami drażniącymi lub w wyniku tarcia, co może prowadzić do dalszego pogorszenia stanu skóry. Dodatkowo, w przypadku wirusa HSV, charakterystyczne są nawroty objawów, które mogą być wywołane stresem, osłabieniem układu odpornościowego lub zmianami hormonalnymi.
Priorytetowa obsługa- Historia wizyt
- Prostsze składanie zamówień
- Krok 1
- Krok 2
- Krok 3
Gdy istnieje podejrzenie zakażenia wirusem HPV lub HSV, niezwykle istotna staje się szybka diagnostyka przeprowadzona przez specjalistę. Badania, takie jak wymaz czy testy serologiczne, pozwalają na ustalenie obecności wirusów, co stanowi podstawę do wprowadzenia odpowiedniego leczenia. W terapii stosuje się zarówno leki przeciwwirusowe, jak i preparaty łagodzące objawy, aby zminimalizować dyskomfort oraz zapobiegać dalszemu rozprzestrzenieniu się infekcji.
Parazytozy sromu – świerzb, wszawica i rzęsistkowica
Parazytozy sromu, takie jak wszawica łonowa, świerzb oraz rzęsistkowica, to zakażenia pasożytnicze, które mogą powodować uciążliwy świąd, pieczenie oraz ból łechtaczki. W przypadku wszawicy łonowej, wywoływanej przez wszy łonowe, najczęściej dochodzi do intensywnego swędzenia w okolicach intymnych. To zjawisko może prowadzić do mikrouszkodzeń naskórka. Z kolei świerzb, spowodowany przez świerzbowca, objawia się intensywnym świądem, który nasila się zwłaszcza w nocy.
Rzęsistkowica to infekcja przenoszona drogą płciową, wywołana przez pierwotniaka Trichomonas vaginalis. Objawy tej choroby nie ograniczają się jedynie do bólu łechtaczki; często towarzyszy im pieczenie, nieprzyjemne upławy oraz dyskomfort podczas oddawania moczu.
Diagnostyka zakażeń pasożytniczych zazwyczaj wymaga przeprowadzenia analizy mikroskopowej materiału pobranego z miejsc dotkniętych infekcją, choć stosowane są także inne metody diagnostyczne, takie jak testy serologiczne czy molekularne. W przypadku wszawicy łonowej i świerzbu badanie mikroskopowe pozwala na wykrycie obecności pasożytów lub ich jaj. Natomiast diagnoza rzęsistkowicy opiera się na pobraniu wymazu z pochwy, co umożliwia identyfikację pierwotniaków.
Leczenie tych parazytoz zazwyczaj polega na stosowaniu preparatów miejscowych, takich jak maści i kremy przeciwpasożytnicze, a także leków doustnych, które eliminują pasożyty i łagodzą objawy. W przypadku rzęsistkowicy szczególnie zaleca się metronidazol, który zwalcza pierwotniaki. Istotne jest także zachowanie szczególnej higieny osobistej oraz unikanie bezpośrednich kontaktów seksualnych w trakcie terapii, aby zminimalizować ryzyko rozprzestrzenienia się infekcji.
Żylaki sromu i ich wpływ na dolegliwości bólowe
Żylaki sromu to schorzenie, które objawia się poszerzeniem żył w okolicy warg sromowych oraz łechtaczki. Często towarzyszą mu obrzęki oraz uczucia bólu. Zjawisko to bywa szczególnie powszechne u kobiet w ciąży, co jest wynikiem zwiększonego ciśnienia krwi w dolnej części ciała, a także zmian hormonalnych, które przyczyniają się do rozluźnienia ścian naczyń krwionośnych.
W aspekcie hormonalnym kluczową rolę odgrywa progesteron. Wysoki poziom tego hormonu podczas ciąży sprzyja rozluźnianiu mięśni gładkich, co obejmuje również naczynia krwionośne, co prowadzi do ich poszerzenia. Dodatkowo rosnąca macica wywiera nacisk na żyły w obrębie miednicy, co powoduje zastoje krwi i sprzyja powstawaniu żylaków.
Objawy żylaków sromu mogą obejmować nie tylko odczuwany ból, lecz także uczucie ciężkości, swędzenie oraz widoczne zmiany w strukturze i kolorze warg sromowych. W momencie wystąpienia tych symptomów niezwykle istotne jest, aby jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ginekologiem. Specjalista będzie mógł ocenić nasilenie schorzenia oraz zaproponować właściwe postępowanie terapeutyczne. Leczenie zazwyczaj polega na stosowaniu metod wspomagających krążenie krwi, a w niektórych przypadkach możliwe jest także wprowadzenie leków wspomagających krążenie krwi.
Ropień gruczołu Bartholina – przyczyny i objawy
Ropień gruczołu Bartholina to poważne zapalenie, które skutkuje gromadzeniem ropy w gruczole znajdującym się przy wejściu do pochwy. Objawy tego schorzenia obejmują ostry ból oraz obrzęk warg sromowych, co może znacznie utrudniać codzienne funkcjonowanie.
Kiedy dojdzie do powstania ropnia Bartholina, kluczowe jest szybkie podjęcie interwencji medycznej. Leczenie zazwyczaj polega na drenażu chirurgicznym, który pozwala na usunięcie zgromadzonej ropy oraz łagodzenie bólu. Antybiotykoterapia jest stosowana w przypadku wystąpienia objawów infekcji ogólnoustrojowej lub cellulitis.
W przypadku ropnia Bartholina mogą pojawić się także objawy takie jak gorączka, ogólne złe samopoczucie oraz trudności w chodzeniu lub siedzeniu. W takim wypadku konieczna jest konsultacja z lekarzem ginekologiem, który dokładnie oceni stan pacjentki i zaleci odpowiednie leczenie, aby jak najszybciej złagodzić dolegliwości oraz usunąć źródło problemu.
Dyspareunia obejmująca ból łechtaczki
Dyspareunia, czyli ból towarzyszący penetracji, to dolegliwość, która może również obejmować łechtaczkę. Problemy te mogą wynikać z wielu różnych czynników, w tym infekcji, zaburzeń hormonalnych, jak również aspektów psychologicznych. Ból łechtaczki podczas stosunku często jest efektem stanów zapalnych lub infekcji w obrębie układu moczowo-płciowego, takich jak grzybica pochwy czy bakteryjne zapalenie pochwy. Zmiany hormonalne, szczególnie niedobór estrogenów występujący w trakcie menopauzy, również mogą przyczynić się do odczuwanego dyskomfortu w tej okolicy.
Aspekty psychologiczne to kolejny istotny element związany z dyspareunią. Stres, obawy dotyczące intymności oraz traumatyczne przeżycia seksualne mogą prowadzić do napięcia mięśni dna miednicy, co dodatkowo potęguje problem. W takich sytuacjach niezwykle ważne jest, aby skorzystać z pomocy psychologa, który pomoże zidentyfikować i przepracować emocjonalne przyczyny tych dolegliwości.
Terapia dyspareunii powinna być holistyczna. Kluczowa jest szczegółowa konsultacja ginekologiczna, w trakcie której lekarz ocenia stan zdrowia pacjentki, zleca niezbędne badania, takie jak wymazy czy badania krwi, oraz dobiera odpowiednie leczenie. W terapii zazwyczaj stosuje się leki przeciwzapalne, przeciwgrzybicze lub antybiotyki, w zależności od zdiagnozowanej przyczyny bólu. W przypadku wystąpienia zaburzeń hormonalnych terapia hormonalna może okazać się pomocna.
Warto również rozważyć zmiany w stylu życia, takie jak unikanie długotrwałego siedzenia, dobieranie odpowiednich kosmetyków do higieny intymnej oraz stosowanie technik relaksacyjnych, które mogą pomóc w redukcji napięcia mięśniowego. Wsparcie specjalistów, takich jak fizjoterapeuci specjalizujący się w terapii mięśni dna miednicy oraz psycholodzy, może poprawić komfort życia oraz jakość relacji intymnych.
Podrażnienia skóry, mikrouszkodzenia i reakcje alergiczne
Podrażnienia skóry w okolicy intymnej mogą być efektem różnorodnych czynników. Do jednych z najczęstszych należą podrażnienia mechaniczne, które prowadzą między innymi do bólu łechtaczki. Noszenie zbyt obcisłej bielizny sprzyja tarciu, co w rezultacie może prowadzić do mikrouszkodzeń naskórka. Te drobne urazy są szczególnie bolesne i mogą zwiększać dyskomfort, szczególnie przy kontakcie z substancjami drażniącymi.
Detergenty do prania, jak i kosmetyki do higieny intymnej, często zawierają silne substancje chemiczne, które mogą wywoływać alergie skórne. Objawy reakcji alergicznych, takie jak zaczerwienienie, świąd czy pieczenie, są powszechnie obserwowane w odpowiedzi na te czynniki. Skóra w okolicy łechtaczki jest niezwykle wrażliwa, dlatego nawet niewielkie ilości nieodpowiednich substancji mogą znacznie pogorszyć komfort.
Aby zapobiec tym problemom, warto zwrócić uwagę na materiały, z jakich wykonana jest bielizna, oraz na składniki używanych detergentów i kosmetyków. Wybieranie produktów hipoalergicznych oraz wykonanych z naturalnych surowców może pomóc w zredukowaniu ryzyka wystąpienia podrażnień i alergicznych reakcji. Dzięki temu można zadbać o zdrowie oraz komfort w okolicach intymnych.
Nadmierna wielkość łechtaczki i jej konsekwencje
Nadmierny rozmiar łechtaczki, określany mianem klitoromegalii, prowadzi do wzmożonej wrażliwości oraz odczuwania bólu w okolicy. Klitoromegalia zazwyczaj rozw